ELVIS CENTRUM

International Centre Of Elvis Presley

  • Nie jesteś zalogowany.

#1 2009-09-21 14:31:49

Max
panna
Zarejestrowany: 2008-12-16
Posty: 13592

Night And You And "BLUE HAWAII Sessions"...

Bez wątpienia nakręcony w 1961 roku przez Paramount Pictures film "Blue Hawaii" był najbardziej kasowym w całym dorobku Presleya. Trudno tu mówić o jego fabule, która była banalna. Sale kinowe zapełniały się raczej z powodu wspaniałych krajobrazów wysp hawajskich oraz zadziwiająco dobrej ścieżki dźwiękowej.
Jakiś czas temu wpadło mi do rąk wydawnictwo składające się z trzech płyt CD zawierające niemal kompletny materiał z sesji do płyty "Blue Hawaii". Krążki wydane zostały przez Trade Secrets. Jakość dźwięku dalece odbiega od tego co prezentują nam dziś FTD czy choćby MADISON, ale z racji tego, że do tej pory nikt nie pokusił się na wydanie kompletnego materiału z tej ścieżki dźwiękowej postanowiłem Wam go tutaj przedstawić i pokazać jak wyglądała praca nad najpopularniejszym soundtrackiem Elvisa 'od kuchni'....

Radio Recorders, Hollywood
Producent z Paramount:Joseph Lilley
Inżynier Dźwięku:Thorne Nogar


Muzycy:
Gitary:Scotty Moore; Hank Garland; Tiny Timbrell
Bas:Bob Moore
Bębny:D.J.Fontana; Hal Blaine; Berrnie Mattinson (Perkusja)
Pianino:Floyd Cramer
Pianino i celeste:Dudley Brooks
Saksofon:Homer "Boots" Randolph
Gitara Stalowa (Steel Guitar):Alvino Rey
Harmonijka:George Fields
Ukulele:Fred Tavares; Bernie Lewis
Wokal Towarzyszący:
The Jordanaires: Gordon Stoker; Neal Matthews; Hoyt Hawkins; Ray Walker
The Surfers: Pat Sylva; Bernie Ching; Clay Naluai; Alan Nalaui

http://www.elvis-collectors.com/bluehawaii-1.jpg

21 marca 1961; 13:00-23:50

Hawaiian Sunset- sesja nagraniowa rozpoczyna się od zarejestrowania ballady autorstwa duetu kompozytorskiego Sid Tepper i Roy C.Bennet. Piosenka utrzymana jest w stylu hawajskim.
Wersja master tego utworu to spliced czyli mix podejścia czwartego i siódmego.
Omawiane przeze mnie wydawnictwo, a dokładnie CD 1 zawiera próbne podejścia 1-3.

Aloha Oe
- jest to jedno ze starszych nagrań w dyskografii Presleya, patrząc na datę powstania oryginału. Tą piosenkę napisała w 1878 roku hawajska księżniczka Liliuskalani.
Elvis zrobił swoją własną aranżację i nagrał go wraz z grupą The Surfers.
Pierwszego dnia sesji nagrano tzw. section 2 zawierający wokal Elvisa. Do wersji master wykorzystano mix podejścia siódmego i piątego.
Na CD 1 zamieszczono alternatywne podejścia od 1-6.

Ku-U-I-Po- trzecia piosenka nagrana podczas pierwszego dnia sesji to również pełna hawajskiego uroku ballada. Jej autorami są panowie Peretti, Creatore i Weiss.
Dziewiąte podejście uznane zostaje za wystarczająco dobre, żeby zamieścić na albumie.
Na omawianym krążku możemy posłuchać wszystkich dziewięciu prób (takes 1-9).

No More- piosenka została napisana w 1877 roku przez Sebastiana Yradiera. Nosiła wtedy tytuł "La Paloma". Angielskie słowa dopisał do niej Don Robertson i Hal Blair.
Z rejestracją tego nagrania Elvis miał sporo problemów. Nie mógł przejść do kolejnej strofy. Większość podejść to falstarty. Do tego doszły problemy z żołądkiem bo pomiędzy kolejnymi próbami słyszymy jak Presleyowi się beka..
Na albumie zamieszczono mix podejść trzynastego i końcówki próby szesnastej.
Na tym CD znalazły się natomiast alternate takes: 1-9.

Slicin' Sand- pierwsza rock'n'rollowa kompozycja nagrana tamtego wieczoru. Napisali ją Sid Tepper i Roy C.Bennett. Piosenka o obsypywaniu piaskiem do najmądrzejszych nie należała i zmusiła Elvisa do powtórzenia jej aż dziewiętnaście razy zanim zdecydowano się zamieścić ją na LP.
CD nr.1 zawiera tylko kilka podejść: takes 15-19.

22 marca 1961; 13:00 - 18:55

Blue Hawaii- drugi dzień pracy w studiu rozpoczyna Elvis od zarejestrowania utworu tytułowego. Jest to ballada oparta na piosence napisanej w 1937 roku. Na LP jako autorów podaje się duet kompozytorski Lee Robin/Ralph Rainger. Jako pierwszy wykonał ją Bing Crosby w filmie "Waikiki Wedding".
Podczas pierwszych prób słyszymy jak Presley nie może się odnaleźć i wejść w odpowiednim momencie w piosenkę. Dlatego pierwsze takes kończą się po początkowych taktach.
Na wersję master zostaje wybrane dopiero podejście z numerem siedem.
Krążek zawiera wszystkie te próby (alt. takes 1-7).

Ito Eats- piosenka skomponowana przez Sida Teppera i Roya C. Bennetta.
Pomimo, że jest to luźny i prosty utwór pop sprawił on Elvisowi trudności przy nagrywaniu. Piosenkarz nie mógł poradzić sobie z melodią, słyszymy jak uczy się jej w studiu, powtarza i próbuje zapamiętać.
Po dziewięciu próbach (wersja master) nagranie nadaje się na płytę.
Na prezentowantym CD słyszymy takes 1-9.
Ito Eats (Tag For Movie)- refren piosenki nagrany dla potrzeb filmu. Wersję master nagrano za trzecim podejściem. Na tym krążku słyszymy pierwszą próbę.

Hawaiian Weeding Song- piosenka pierwotnie nosiła tytuł "Ke Kali Nei Au". Skomponował ją w 1926 roku Charles King. Późniejszą wersję tego utworu napisali Al Hoffman i Dick Manning. Pierwszym wykonawcą, który zaśpiewał ten utwór był w 1959 roku Andy Williams.
Elvis zarejestrował to nagranie za drugim podejściem. Oba były kompletne i obu możemy posłuchać na prezentowanym tu CD.

http://www.elvis-collectors.com/bluehawaii-2.jpg

Island Of Love- pełna hawajskich motywów ballada napisana przez Sida Teppera i Roya C.Bennetta.
Elvis rejestruje w studiu aż trzynaście podejść. Ostatnie z nich trafia na LP. Najzabawniejszy moment podczas nagrywania tego utworu przytrafia się pomiędzy podejściem siódmym a ósmym kiedy to Elvis zamiast zaśpiewać "Kauai Island Of Love..." śpiewa "Cow.." (z ang. krowa) na co ktoś w studiu reaguje głośnym muczeniem.
Na CD.2 możemy posłuchać wszystkich trzynastu prób.

Steppin' Out Of Line (movie version)- rock'n'rollowa kompozycja napisana przez trio kompozytorskie Wise/Weisman/Fuller dla potrzeb płyty i filmu "Blue Hawaii". Piosenka została jednak z filmu usunięta a na płytę się nie zmieściła.
Wersja filmowa tego utworu to spliced (mix) podejścia numer osiem i końcowej części próby dziewiętnastej. Od wersji płytowej różniła się bardziej bluesowym zakończeniem.
Warto zaznaczyć, że ta piosenka w tej wersji oficjalnie ujrzała światło dzienne dopiero w 1997 roku na wznowieniu albumu "Blue Hawaii"!!

Steppin' Out Of Line- wersję płytową tego nagrania zamieszczono na LP "POT LUCK". Na wersję master wybrano podejście siedemnaste.
Podejścia od 1-19 dostępne są na omawianym CD.2.

20:00-22:20

Almost Always True- jak dla mnie to popisowy numer na tym krążku. Pierwszy, w który Elvis wkłada jakieś emocje.
Jego autorami są Fred Wise i Ben Weisman. Presley potrzebuje ośmiu prób do zarejestrowania wersji master. Kazde podejście jednak to arcydzieło ze względu na solówki na saksofonie "Bootsa" Randolpha.
Poza tym Elvis kilka razy myli tekst i kilkakrotnie za wcześnie wchodzi z charakterystycznym dla tego numeru "Ooooo..."
Na opisywanych tu CD powstało małe zamieszanie i wszystkie podejścia do tego kawałka znalazły się na krążku numer 3.

Moonlight Swim- każda płyta musi mieć swój słaby punkt i słabą piosenkę. Dla mnie bez wątpienia kompozycja Sylvii Dee i Bena Weismana do takich właśnie należy.
Elvis nagrał ją za trzecim podejściem.
Na CD.3 oprócz prób 1-3 słyszymy także alternate take 4 (edited).

http://www.elvis-collectors.com/bluehawaii-3.jpg

23 marca 1961; 13:00-17:22

Aloha Oe (Section 1)- sesję rozpoczął zespół The Surfers od zarejestorwania pierwszej części utworu Aloha Oe, bez wokalnej partii Elvisa. Wersję master utrwalono za czwartym podejściem.
Aloha Oe (Composite Master)- tutaj powstała wersja piosenki, którą znamy z LP "Blue Hawaii".
Na wersję master złożyły się: podejście czwarte sekcji pierwszej oraz spliced prób siódmej i piątej sekcji drugiej (z wokalem Presleya).

Can't Help Falling In Love(movie version)- piosenka zainspirowana była klasyczną francuską kompozycją Giovanniego Martiniego "Plaisir d'Amour".
Jej nową wersję napisało trio kompozytorskie Peretti/Creatore/Weiss.
Elvisowi do tego stopnia spodobała się ta ballada, że postanowił nagrać ją najlepiej jak tylko potrafił. Maksymalnie skupiony urządził w studiu istny maraton rejestrując aż dwadzieścia dziewięć podejść!!!
Wersję filmową utrwalono za próbą dwudziestą trzecią. Od wersji płytowej różniła się wstępem.
Oficjalnie wydano tą wersję dopiero w 1997 roku na reedycji albumu Blue Hawaii.
Na CD.2. słyszymy podejścia 1-24.
Can't Help Falling In Love (Record Version)- wersja płytowa została nagrana po sześciu próbach i było to podejście dwudzieste dziewiąte.
Na CD.2. komplet prób.

Beach Boy Blues- kompozycja Sida Teppera i Roya C.Bennetta. Elvis rejestruje to nagranie za drugim podejściem. Pierwsze z nich to krótki falstart.
Oba podejścia dostepne są na CD.3.
Beach Boy Blues (movie version)- trzecie podejście do tej piosenki zostaje użyte jako wersja filmowa.
Na tym wydawnictwie oczywiście również ją zamieszczono, dużo wcześniej niż zrobiło to RCA/BMG. Oficjalnie movie version wypłynął dopiero w 1997 roku.

Rock-A-Hula Baby- na zakończenie sesji Elvis nagrywa mocny numer autorstwa trójki kompozytorów: Wise/Weisman/Fuller.
Wersja master zostaje nagrana za piątym podejściem.
Wszystkie próby dostępne są na CD.2.

Album "Blue Hawaii" ukazuje się na półkach sklepowych w październiku 1961 roku. Na listach przebojów dochodzi do pierwszego miejsca i osiąga status podwójnej platyny!!!

W listopadzie na rynek wchodzi singiel "Can't Help Falling In Love/Rock-A-Hula Baby". Strona A dociera do pierwszego miejsca i staje się klasykiem Presleya natomiast Strona B dochodzi do miejsca 23. Singiel zyskuje miano platyny.

Podsumowując wydawnictwo "The Compete Blue Hawaii Sessions" myślę, że warto poświęcić mu kilka godzin pomimo kilku technicznych braków. Zawartość nadrabia je...
Na krążku nr.3 znalazły się jeszcze materiały z sesji "King Creole", ale o tym to już następnym razem....
Mariusz Ogiegło Prezes FCEP Raised On Rock


http://i17.photobucket.com/albums/b82/Charmed31/Elvis%20Presley/tcb_elvis_gif.gif

Offline

 

Stopka forum

Powered by PunBB
Host by: Hosting 1.2.13
© Copyright 2002–2005 Rickard Andersson



Założ : stronę za darmo