ELVIS CENTRUM

International Centre Of Elvis Presley

  • Nie jesteś zalogowany.

#1 2009-01-10 12:11:37

Max
panna
Zarejestrowany: 2008-12-16
Posty: 13592

ELVIS ARON PRESLEY The Silver Box

Box “Elvis Aron Presley”,  znany także jako “The Silver Box”, miał swoją pierwszą edycję w roku 1980. RCA chciała w ten sposób uczcić 25 rocznicę podpisania kontraktu, który zawarł z nią Elvis w roku 1955. Po odejściu Elvisa był on pierwszym z dwóch wydanych zbiorów – drugi to pochodzący z 1984 roku box “A Golden Celebration”.

Przeprowadzono odpowiednią selekcję i to przede wszystkim wśród pozycji nigdy nie zrealizowanych. Limitowaną edycję wydano pierwotnie na ośmiu płytach LP.

Mimo, że niektóre pozycje z tego omawianego zestawu były już osiągalne na innych kompilacjach to zestaw “Elvis Aron Presley” jest po raz pierwszy wydany na CD z wysokiej klasy dźwiękiem i dołączoną broszurką.

W 1980 roku było jeszcze niejasne jak historia oceni Elvisa Presley’a, ale obecnie nie będzie przesadą powiedzieć, że jest on uznany nie tylko największą ikoną Rock’n’Rolla, ale i jako uosobienie amerykańskiej muzyki pop drugiej połowy XX wieku.

Muzyka z tego zestawu jak i odrestaurowana edycja ma większe znaczenie niż kiedykolwiek przedtem, jest bowiem hołdem dla wielkiej spuścizny Elvisa Presley’a.

http://www.kki.pl/elvisal/rca_box/elvis_ap.jpg
The RCA Records Label


Disc 1

AN EARLY LIVE PERFORMANCE
The "venus Room" of the New Frontier Hotel - Las Vegas, Nevada
April 24 - May 6, 1956

HEARTBREAK HOTEL ( 5-6-56)
LONG TALL SALLY ( 5-6-56)
BLUE SUEDE SHOES ( 5-6-56)
MONEY HONEY ( 5-6-56)

AN ELVIS MONOLOG
MONOLOG (1962)

AN EARLY BENEFIT PERFORMANCE
USS Arizona Memorial Benefit Concert - Honolulu, Hawaii
March 25, 1961 (in The Bloch Arena, Pearl Harbor)

INTRODUCTION (3-25-61)
HEARTBREAK HOTEL (3-25-61)
ALL SHOOK UP (3-25-61)
(NOW AND THEN THERE'S) A FOOL SUCH AS I (3-25-61)
I GOT A WOMAN (3-25-61)
LOVE ME ) (3-25-61)
INTRODUCTION (3-25-61)
SUCH A NIGHT (3-25-61)
RECONSIDER BABY (3-25-61)
I NEED YOUR LOVE TONIGHT (3-25-61)
THAT'S ALL RIGHT (3-25-61)
DON'T BE CRUEL (3-25-61)
ONE NIGHT (3-25-61)
ARE YOU LONESOME TO-NIGHT? (3-25-61)
IT'S NOW OR NEVER (3-25-61)
SWING DOWN, SWEET CHARIOT (3-25-61)
HOUND DOG (3-25-61)
*Elvis Has Left The Building*


Disc 2

COLLECTORS' GOLD FROM THE MOVIE YEARS

THEY REMIND ME TOO MUCH OF YOU ( 9-22-62, alternate take 1)
TONIGHT'S ALL RIGHT FOR LOVE (5-6-60, alternate takes 3,4,7,8)
FOLLOW THAT DREAM (7-2-61, alternate take 2)
WILD IN THE COUNTRY (11-7-60, alternate take 16)
DATIN' (8-4-65, alternate takes 6-8, 11-12)
SHOPPIN' AROUND (4-27-60, alternate takes 3,5)
CAN'T HELP FALLING IN LOVE (3-23-61, alternate take 24)
A DOG'S LIFE (8-4-65, alternate takes 4,6)
I'M FALLING IN LOVE TONIGHT (9-22-62, alternate takes 1-4)
THANKS TO THE ROLLING SEA (3-26-62, alternate take 10)

THE TV SPECIALS
Elvis NBC - TV, December 3, 1968
    ALOHA FROM HAWAII, NBC - TV
January 14, 1973 (live via satellite) April 4, 1973 (USA)
    ELVIS IN CONCERT, CBS - TV, October 3, 1977

JAILHOUSE ROCK (68 TV SPECIAL - 6-29-68)
SUSPICIOUS MINDS (ALOHA FROM HAWAII - 1-14-73)
LAWDY, MISS CLAWDY/ BABY, WHAT YOU WANT ME TO DO (68 TV SPECIAL-6-27-68)
BLUE CHRISTMAS (68 TV SPECIAL-6-27-68)
YOU GAVE ME A MOUNTAIN (ALOHA FROM HAWAII-1-14-73)
WELCOME TO MY WORLD (ALOHA FROM HAWAII-1-14-73)
TRYIN' TO GET TO YOU (ELVIS IN CONCERT-6-21-77)
I'LL REMEMBER YOU (ALOHA FROM HAWAII-1-14-73)
MY WAY (ELVIS IN CONCERT6-21-77)


Disc 3

THE LAS VEGAS YEARS

POLK SALAD ANNIE (8-13-70)
YOU'VE LOST THAT LOVIN' FEELIN' (8-7-70)
SWEET CAROLINE (8-7-70)
KENTUCKY RAIN (2-16-70)
ARE YOU LONESOME TO-NIGHT? (8-26-69)
MY BABE (8-26-69)
IN THE GHETTO (8-24-69)
AN AMERICAN TRILOGY (2-25-72)
LITTLE SISTER / GET BACK (8-13-70)
YESTERDAY (8-24-69)

LOST SINGLES

I'M LEAVIN' (5-20-70)
THE FIRST TIME EVER I SAW YOUR FACE (3-15-71)
HIGH HEEL SNEAKERS (9-11-67)
SOFTLY, AS I LEAVE YOU (2-13-75)
UNCHAINED MELODY (6-21-77)
FOOL (3-28-72)
RAGS TO RICHES (9-22-70)
IT'S ONLY LOVE (5-20-71)
AMERICA, THE BEAUTIFUL (12-13-75)

ELVIS AT THE PIANO

IT'S STILL HERE (5-19-71)
I'LL TAKE YOU HOME AGAIN KATHLEEN (5-19-71)
BEYOND THE REEF (5-26-66-68)
I WILL BE TRUE (5-19-71)


Disc 4

THE CONCERT YEARS - PART 1
ELVIS IN CONCERT 1975

ALSO SPRACH ZARATHUSTRA (10-6-75)
SEE SEE RIDER (5-6-75)
I GOT A WOMAN / AMEN (5-6-75)
LOVE ME (6-6-75)
IF YOU LOVE ME (LET ME KNOW) (6-6-75)
LOVE ME TENDER (6-6-75)
ALL SHOOK UP (6-6-75)
(LET ME BE YOUR) TEDDY BEAR / DON'T BE CRUEL (6-6-75)

THE CONCERT YEARS - CONCLUDED
ELVIS IN CONCERT 1975

HOUND DOG (6-6-75)
THE WONDER OF YOU (6-6-75)
BURNING LOVE (6-6-75)
INTRODUCTIONS (6-6-75)
JOHNNY B. GOODE (6-6-75)
    INTRODUCTIONS / LONG LIVE ROCK AND ROLL (6-6-75)
T-R-O-U-B-L-E (6-5-75)
WHY ME, LORD (6-9-75)
HOW GREAT THOU ART (6-6-75)
LET ME BE THERE (6-6-75)
AN AMERICAN TRILOGY (6-6-75)
FUNNY HOW TIME SLIPS AWAY (6-7-75)
LITTLT DARLIN' (6-7-75)
MEDLEY: MYSTERY TRAIN / TIGER MAN (6-7-75)
CAN'T HELP FALLING IN LOVE (6-7-75)
    CLOSING VAMP (6-7-75)

DISC 1

Koncert w Las Vegas 24 kwietnia – 6 maja 1956



Do dzisiaj nie jasne jest dlaczego Colonel zaciągnął Elvisa do Las Vegas. Jak wiemy od 1955 roku brał udział w każdym koncercie Elvisa i wiedział, że jego widownia składa się z nastolatków a ci nie mieli prawa wejść do showroomu w Las Vegas. Możliwe, że Colonel wzorem innych starszych muzycznych biznesmenów myślał, że rock’n’roll jak szybko przyszedł, tak i odejdzie. W przypadku gdyby Elvis otrzymał legat artysty estradowego Parker spokojnie przez zarezerwowane dwa tygodnie mógłby testować swoją “wodę”.

Elvis prawdopodobnie poza małymi piwiarniami po raz pierwszy zobaczył publiczność siedzącą przy stolikach, jak i również po raz pierwszy słyszał to co śpiewał. Miał wystąpić po Freddy’m Martine i jego grupie oraz satyryku Shecky Green’ie. Martin jak każdy artysta operowy miał pełną skalę głosu – został zauważony już w roku 1941. Nowe piosenki pop przedstawiał w dobrze znanych wersjach muzyki klasycznej. Prawdopodobnie więc zakończył występ jedną z takich swoich symfonii i wtedy zastąpił go Elvis ze swoją małą trzy-osobową grupą.

Dla Vegas takie małe trio było (i nadal jest) nie do przyjęcia. Elvis później zrozumiał to jak nikt inny. Żarty z Shecky Green’em na temat jego występu w Grand Ole Opry musiały być żartami poprzez łzy. Ani jedna jego piosenka nie wywołała najmniejszej iskry uznania. Tę jego klęskę jaśniej można zrozumieć przesłuchując nagranie z występu, który miał miejsce ostatniej nocy jego pobytu w Vegas.

Od tego nieszczęsnego występu w mieście neonów kariera Elvisa bez przerwy nieugięcie pięła się w górę. Po długiej przerwie kiedy powrócił tu w 1969 roku miał pewność, że musi dopasować swój show do wymogów miasta. Dużą pomocą okazali się młodzi ludzie, którzy w 1959 roku byli małolatami, a obecnie Las Vegas stało się czymś w rodzaju ich miasta.



An Elvis Monolog



Elvis w porównaniu z innymi gwiazdami był zawsze osiągalny dla fanów i mediów, aż z przyczyny Colonela wszystko uległo zmianie. Być może Parker miał w głowie przykład Sinatry który publicznie mówił mało lub nic i wzorem jego zapragnął podsycić w ten sposób mistykę Elvisa. Tak więc wywiadów i konferencji prasowych z udziałem Elvisa było coraz mniej, a co za tym szło i on coraz mniej mówił o sobie. Więc nic dziwnego, że ten mały wywiad z 1962 roku był wielką niespodzianką. I tu ciężko pojąć co było przyczyną że Colonel wyraził na to zgodę.

Lloyd Shearer z “Parade” uzyskał audiencję w czasie kręcenia “It Happened At The World’s Fair”, a było to na przełomie sierpnia i września. Na CD nie słyszymy zadawanych pytań, widocznie Shearer miał zły mikrofon, ale bardzo łatwo po szczegółowych odpowiedziach Elvisa można zorientować się jakiej treści były to pytania.



“Biorę pod uwagę uczucia ludzi. Nie zmieniłem podstawy, nie krzyczę: wynoście się ludzie stąd! – ponieważ oni są szczerzy na równi z ich uczuciami... Jeżeli proszą o autografy, zdjęcia lub tym podobne to ja im je rozdaje. I to nie dlatego aby uzyskać większą popularność lub przypodobać się im. Robię to, bo wiem, że są szczerzy i pragną ciebie jak i twój autograf widzieć i trzymać w jednym miejscu...”

“Podobnie przez cały czas ludzie pytają mnie: Dlaczego nie występujesz w ambitniejszych filmach? Chciałbym tego. Mam pewność, że w przyszłości tak będzie i poradzę sobie z różnymi typami ról... Tymczasem jeżeli bawię ludzi tymi filmami... to dobrze i byłbym głupi zmieniając to..."



USS Arizona Memorial
Benefit Concert Honolulu, Hawaii 25 marca 1961



Elvis był już rok po wojsku kiedy poleciał na Hawaje, aby przystąpić do pracy nad filmem “Blue Hawaii”. W tym czasie przeprowadził tu drugi i ostatni koncert przed ośmioletnią przerwą. Zabrał swoją grupę ze studia w Nashville, do której dołączyli Scotty Moore i D.J. Fontana. Zabrakło Billa Black’a – miał on już swój zespół, którego był liderem – “The Bill Black Combo” – i nie chciał dołączyć do tego legendarnego trio.

Colonel Parker przeczytał doniesienie w “Los Angeles Examiner” o planowanym memoriale ku czci 1102 oficerów i członków załogi, którzy zginęli na pokładzie USS Arizona podczas nalotu na Pearl Harbor 20 lat temu i powiedział: “Elvis ma 26 lat i jest to średni wiek chłopców z USS Arizona”. Zorganizował Elvisowi 2 charytatywne koncerty, z których jeden odbył się 25 lutego w Memphis. Cały dochód przeznaczono na fundacje budowy pomnika i nawet Elvis kupił bilet. Drugi koncert zaplanowano w Pearl Harbor w “Bloch Arena” w sobotę 25 marca na godzinę 8:30 p.m.

4 tysiące biletów sprzedano w cenach: 10$, 5$, 3.5$ i 3$ - był też pakiet biletów w cenie 300$ każdy. Elvis przyleciał na Hawaje dzień wcześniej. Radiowe stacje lokalne nadawały jego pieśni religijne, które on osobiście zwięźle przedstawiał. Odbyła się także konferencja w czasie której odpowiadał na pytania studentów miejscowej uczelni.

Show otwierała orkiestra Pill’a Ingall’a, a po niej miał występ tutejszy satyryk Sterling Mossman. Wystąpili również Floyd Cramer, Boots Radolph i The Jordanaires. Ostatni występ przed przerwą to popisy satyryka z Grand Ole Opry – Minnie Pearl. Po przerwie scenę przejął kontradmirał Robert L.Campbell i osobiście przedstawił Elvisa.

Gwiazda ubrana była w czarne spodnie i złotą marynarkę (Tą którą widzimy na okładce płyty “Elvis Golden Records Vol.2”). Wrzaski były wręcz histeryczne i nie mogąc doczekać się ich końca Elvis w żartobliwy sposób zaczął parodiować okrzyki swoich fanów.

Rozpoczął dobrą wersją “Heartbreak Hotel” przed wspaniale wykonaną “All Shook Up”, w której to poplątał słowa – wspaniały rarytas!

“A Fool Such As I” równie bez zarzutu, ale tu przy jej końcu zmienił słowa na: “naucz mnie doić krowy”. Następne dwie z roku 1956 to “I Got A Women” i “Love Me”.

Po nich Elvis przedstawił swoją grupę żartobliwie nazywając ich “niezmywalnymi”. Następnie zaśpiewał “Such A Night” i “Reconsider Baby” pochodzące z albumu “Elvis Is Back”, a po nich “I Need Your Love Tonight”, “That’s All Right”, “Don’t Be Cruel” i ekscytującą “One Night”.

Kilka tygodni wcześniej kiedy występował w Memphis sądził, że jest już za poważny, aby śpiewać niektóre swoje stare przeboje jak np. “One Night”, a być może czuł obawę związaną z tą piosenką. W 1957 roku został zatrzymany za zmianę słów tego klasyku pochodzącego z Nowego Orleanu: “za jedną grzeczną noc z tobą gotów jestem zapłacić”, a powinno być “o jedną noc z tobą gotowym się modlić”. Elvis nagrał tę zmienioną wersję ale została ona zrealizowana dopiero po jego wyjściu z wojska .

Po “One Night” zupełny kontrast - “Are You Lonesome Tonight”, a po niej “It’s Now Or Never”. Widownia od histerycznych wrzasków w czasie “One Night” przeszła do absolutnej ciszy kiedy wykonywał te dwie ballady.

Do finału włączył gospel “Swing Down, Sweet Chariot” i szaloną “Hound Dog”. Jakość dźwięku tego koncertu jest przeciętna, czasami głos zanika, ale mimo tych problemów show stanowi dla kolekcjonerów cenny dokument zmiany image Elvisa. W latach 50-tych pracował z powodzeniem w trzyosobowej grupie, ale już w latach 60-tych nie udałoby mu się to. Nadal śpiewał swoje stare przeboje, ale 30% piosenek prezentowanych w czasie tego koncertu zostało nagranych po wyjściu z wojska.



Czy był to odpowiedni kierunek, którego powinien się trzymać w ciągu tej dekady? Nigdy się nie dowiemy. Następnym razem pojawił się przed publicznością dopiero 31 lipca 1969 roku. Koncert przyniósł 62,000 $ dochodu. W sierpniu 1965 roku, w czasie kiedy kręcił film “Paradise Hawaiian Style”, wrócił tu aby zobaczyć ukończony pomnik.

http://www.kki.pl/elvisal/rca_box/eap_p1.jpg

DISC 2

Collector’s Gold From The Movie Years



W pewnym stopniu nie można jasno sprecyzować co wyrażała strategia Colonela po wyjściu Elvisa z wojska. “The Frank Sinatra Timex Special” i benefisy insynuowały jego otwartość na koncerty i oferty telewizyjne. Jednak taka nadzieja okazała się złudą. Elvis kręcąc trzy filmowe komedie muzyczne rocznie popadł w rutynę. Nawet sesje nagraniowe nie związane z dźwiękowymi ścieżkami filmowymi stawały się coraz rzadsze. W grę wchodziła komercjalizacja, z którą trudno było się spierać.

Filmy przy najniższych kosztach produkcji docierały do szerszej publiczności niż koncerty na żywo i dawały albumy i single z piosenkami filmowymi. Nic więc dziwnego, że wydawało się to być doskonałą formą, a trwało to tak przez wiele długich lat.

Ta płyta CD z dobrze zmiksowanym programem i nie tak dobrze znanymi piosenkami filmowymi pozwala nam posłuchać Elvisa przy pracy.

Pierwsze nagranie “They Remind Me Too Much Of You” z filmu “It Happened At The World’s Fair” pokazuje wielkie intymne zaangażowanie artysty w piosenkę. Po zakończeniu Elvis prosi o powtórzenie nagrania, chcąc sprawdzić czy go satysfakcjonuje . Ta piosenka pióra Don’a Robertsona wyraźnie wyczarowuje obraz niepowetowanej straty (Robertson gra tutaj na pianinie).

W 1956 roku Elvis nagrał piosenkę Robertsona “I’m Counting On You”, a w latach 60-tych “Anything That’s Part Of You” i “I’m Yours”.

Nieprzewidziany problem związany z prawami autorskimi spowodował, że powstały dwie wersje piosenki “Tonight Is So Right For Love” . Kraje nie anglojęzyczne otrzymały piosenkę z nieznacznie zmienionym tytułem “Tonight All Right For Love - była to jedna z pięciu do “G.I.Blues”, które Hal Wallis zamówił u płodnego pisarza piosenek scenicznych i filmowych. Sida Weyne . Weyne napisał również dla Elvisa “It’s Impossible”

“Follow That Dream” był piątym filmem Elvisa po powrocie do cywila. Jest to delikatny paszkwil wiejskiego środowiska . W filmie tym ojca Elvisa gra weteran hollywoodzki – Arthur O’Connell. Zamieszczono w nim tylko 6 piosenek i wszystkie zostały wydane na EP. Na liście Billboardu HOT 100 pięły się w górę i dotarły do 10 pozycji. Na CD słyszymy utwór tytułowy “Follow That Dream” z dnia 2 lipca 1961 roku. Co ciekawe sesja nagraniowa odbyła się w Nashville zamiast w Hollywood.

“Wild In The Country” jest trzecim filmem Elvisa po opuszczeniu armii. Zawiera wrażliwą i refleksyjną fabułę. Szybko grane akordy na gitarze akustycznej (najprawdopodobniej przez Scotty Moore’a lub Tiny Timbell) upodabniają utwór do “Love Me Tender”. “Wild In The Country nagrał 7 listopada 1960 roku w Hollywood. Gdyby film miał większe wpływy kasowe lub gdyby następnego filmu “Blue Hawaii” nie zrealizowano tak szybko droga filmowa Elvisa zapewne przyjęłaby zupełnie inny kierunek. Dramatyczna rola jaką kreował w “Wild In The Country” była ostatnią tego typu, na równi z filmem, który był ostatnim (aż do “Charro” – osiem lat później), w którym śpiewał tak mało piosenek.

Co by nie mówić o “Datin” to nie jest ona szczególnie doskonałą piosenką podobnie jak i film z którego pochodzi. Została napisana na potrzeby filmu “Paradise Hawaiian Style” przez Freda Wise i Warrena Nadela. Spod pióra Wise wyszły również piosenki szczycące się dużo większą chlubą, które Elvis śpiewał w swoich filmach , chociażby “ Wooden Heart” i “Follow That Dream” . Waren Nadel (znany także jako Randy Starr) z zawodu stomatolog zasłynął w 1957 roku dzięki swojemu przebojowi “ After School”.

“Datin” swoim tekstem doprowadza Elvisa do rozbrajającego śmiechu , czego rezultatem są jej częste powtórki .

“Shoppin Around” jest jednym z lepszych utworów z “ G. I.Blues” . W wersji tej słyszymy jak Elvis gra na gitarze rytmicznej i ma problemy ze znalezieniem odpowiedniego akordu – próbuje śpiewać ją w stylu łagodnej country . Piosenka diametralnie różni się od ostatecznej wersji – agresywnej i rock and rollowej.

“ Can’t Help Falling In Love” z “ Blue Hawaii” także różni się od wersji wydanej pierwotnie . Elvis śpiewa tu pamiętne wersy przy akompaniamencie delikatnych akordów celesty (instrument złożony z widełek stroikowych lub płytek metalowych i rezonatorów , z których wydobywa się dźwięki przy pomocy mechanizmu klawiszowo-młoteczkowego , podobnie jak w fortepianie), na której gra Dudley Brooks . Te dźwięki powodują , że piosenka ma posmak polinezyjski . “Can’t Help Falling In Love” odbiła swoje pięto na całym jego życiu – on po prostu ją kochał . W późniejszych latach włączył ją do swojego repertuaru jako piosenkę finałową .

“A Dog’s Life” – następna z “Paradise Hawaiian Style”. I o tej piosence nie można powiedzieć, że należy do klasyków. Jeszcze raz słyszymy chichoty Elvisa . Inżynier dźwięku przerywa a Elvis śpiewa operową wersję utworu Mario Lanzy. W ciągu tego samego dnia nagrał dwie piosenki z w/w filmu i ich treść zgoła nie najmądrzejsza przyprawiała go o wybuchy śmiechu .

“I Falling In Love Tonight” to jeszcze jedna ballada Don’a Robertsona z filmu “ It Happened At World’s Fair”. Robertson był mistrzem w tworzeniu smutnych i refleksyjnych ballad . Wydaje się, że jego utwory nie wyłączając “Please Help Me I’m Falling” i “Born To Be With You” zawsze fascynowały Elvisa .

Tutaj Elvis żartuje z inżyniera , który ostro krytykuje piosenkę.

Na koniec słyszymy wersję a cappela “Thanks To The Rolling Sea”. Piosenkę napisali Bob Roberts i Ruth Batcheelor , który jednocześnie był krytykiem w “London Sunday Times”, “The Los Angeles Free Press” i w brytyjskim magazynie satyrycznym “Punch”. Ścieżkę dźwiękową wydano w listopadzie roku 1962 i zamieniła się ona w złoto .


http://i17.photobucket.com/albums/b82/Charmed31/Elvis%20Presley/tcb_elvis_gif.gif

Offline

 

#2 2009-01-10 12:12:44

Max
panna
Zarejestrowany: 2008-12-16
Posty: 13592

Re: ELVIS ARON PRESLEY The Silver Box

The TV Specials



Colonel zdawał sobie sprawę, że telewizja posiada ogromny potencjał oddziałujący na ludzi, ale także zdawał sobie sprawę, że częste pokazywanie się w niej może “zabić” sprzedaż nagrań i zmniejszyć widownię . W ciągu ostatniej dekady życia Elvisa zorganizował tylko 3 TV Special, a każdy z nich był wydarzeniem i każdy przyciągał rekordową widownię . Telewizja miała być na wzór dobrego show : po jego zakończeniu publiczność powinna odczuwać niedosyt i czekać na więcej .

Pierwszy show zatytułowany “ Elvis” , który my znamy jako “68 Comeback Special” został wyemitowany przez NBC-TV 3 grudnia 1968 roku . Elvis zrobił tu przegląd swojej kariery muzycznej i poświęcił trochę czasu na opowieści o istotnych zmianach w trendach muzycznych . Show otrzymał najwyższą ocenę w tygodniu jego emisji i był bardzo często powtarzany .

Na CD słyszymy “Jailhouse Rock”, “Lawdy Miss Clawdy”, “Baby What You Want Me To Do” z dnia 29 czerwca z tzw. “stand up show” i “Blue Christmas” z “sit down show”.

W czasie nagrywania “sit down show” jak to często bywało w Graceland Elvis siedział otoczony przyjaciółmi grał i śpiewał swoje stare hity i ulubione przez siebie piosenki . W delikatny sposób drwił z filmów, które nagrał w przeciągu ośmiu lat.

Dwie piosenki włączone do boxu “Elvis Aron Presley” obrazują nam wspaniały talent Elvisa w przekształcaniu różnych stylów muzycznych .

“Baby What You Want Me To Do” – hit Jimmy Reed’a z roku 1960 był “pędzącym susami” bluesem a Elvis zmienił go na “stąpające ciężko” rockabilly.

“Blue Christmas” – napisana przez dwóch pisarzy z Nowego Jorku była kontynuacją “White Christmas”.

Oryginalną wersję z 1949 roku pobiła interpretacja Ernesta Tubb’a, którą prawdopodobnie Elvis usłyszał i w jego rękach stała się naprawdę “smutnym Bożym Narodzeniem” Odblokował swoje struny basowe i przekształcił utwór w podle przygnębiającego bluesa.

W 1973 roku Elvis wystąpił w roli głównej w “Aloha From Hawaii”. Program transmitowany z International Center oglądało ponad miliard ludzi. Występ rozpoczął się 30 minut po północy i na żywo obejrzeli go widzowie w Australii, Nowej Zelandii i dookoła brzegów Pacyfiku. Europa zobaczyła show 15 stycznia a Ameryka Północna musiała czekać do 4 kwietnia. Elvis wykonał kurtuazyjny ukłon w stronę hawajskiej publiczności i włączył do repertuaru piosenkę ich rodaka Kuiokalani Lee “I’ll Remember You”, którą w 1966 roku umieszczono na LP “Spinout”

Podczas tego show śpiewał także swój hit Nr.1 z roku 1969 “Suspicious Minds” i przebój country Jim’a Reeves’a z roku 1964 “Welkome To My World”.

Fenomenalnie poradził sobie z utworem Marty Robbinsa “You Gave Me A Mountain”. Piosenka miała dla niego wielkie osobiste znaczenie. Był to epicki opis walki i odkupienia. Elvis na pewno widział w utworze odbicie obrazu własnego życia.

Trzeci TV Special – “Elvis In Concert” był emitowany w dobrym czasie antenowym, ale dla nas był to czas tragiczny! Program kręciła stacja CBS-TV w czerwcu 1977, w czasie ostatniego tournee Elvisa – na 6 tygodni przed jego odejściem. Nie został ukończony ponieważ planowano jeszcze nagrywać koncerty w sierpniu w czasie następnego tournee. Tak szybko jak to możliwe było CBS-TV zakończyła dokument dodając panegiryk ojca Elvisa – Vernona.

Przed emisją, która miała miejsce 3 października 1977 roku przeglądając taśmy wycięto nie wiedzieć czemu “Trying To Get To You”

Bez przesady można powiedzieć, że w tym czasie kiedy emitowano “In Concert” – “My Way” nabrała przejmującej ostrości. Słowa piosenki napisał Paul Anka - stanowiły podsumowanie kariery i bardziej pasowały do Elvisa niż do jakiegokolwiek innego wykonawcy. On faktycznie przebył każdą drogę, przyjmował ciosy i robił wszystko na swój sposób. Jest to brawurowe wykonanie i Elvis pozostawia słuchacza bez najmniejszej wątpliwości, że on dokładnie wie co osiągnął i jak wiele za to zapłacił.

Wszystkie występy telewizyjne w jego karierze cechowały krytyczne momenty!

Pierwszy występ w “Dorsey Brother’s Stage Show” miał miejsce, kiedy nie było jasne jak przyjmie go ogólnokrajowa widownia.

“Frank Sinatra Timex Special” nastąpił bezpośrednio po wojsku, kiedy to gnębiły go wątpliwości czy jego kariera wytrzymała próbę czasu.

“68 Comeback Special” miał miejsce kiedy jego kariera była w tzw. dołku.

“Aloha From Hawaii” transmitowano w czasie kiedy ugrzązł w osobistych problemach i szukał nowego kierunku .

A “Elvis In Concert” ? stał się po prostu dokumentem jego ostatniego turnee!

DISC 3

The Las Vegas Years



Koncertowe lata w Las Vegas miały swój początek 31 lipca 1969 roku. Tego dnia wystąpił po raz pierwszy od czasu benefisu na Hawajach w roku 1961. Po ośmiu latach samo-wygnania zaangażował się z kolei w ośmioletni maraton koncertowy w skład którego weszło 1126 występów .

Te nagrania powstały między 1969 a 1977 rokiem i ujmują trzy sezony z Las Vegas. Są dokładnie takie, na jakie oczekiwała koncertowa publiczność : trochę starych hitów, trochę nowych jak również i takich które należą do standardów muzycznych.

Piosenka Tony Joe White’a “Polk Salad Annie” w wykonaniu Elvisa uzyskała większe uznanie niż w wykonaniu samego autora . W tym czasie kiedy Elvis rozpoczął swój pierwszy sezon, utwór Joe był wysoko na listach przebojów. King uwielbiał atmosferę utworu, przepełnioną dźwiękami popu jak i jego “przygniatający” humor. Kiedy wprowadził piosenkę do swojego repertuaru i dostosował do swojego show wzbudził szalone zainteresowanie. W rękach Elvisa “Polk Salad Annie” stała się małym katechizmem na drogach Południa dla tych dla których “dolne” Południe było Florydą w lutym. W czasie kiedy władał miastem kawiarnie oferowały “Elvis Polk Salad” z bułeczkami kukurydzianymi i miodem po 1.9 $

“You’ve Lost That Lovin’ Feelin” - była niezaprzeczalnie jednym z klasyków lat 60-tych i wykonanie Elvisa pomogło stać się jej jednym z największych nagrań wszechczasów (ten hit Righteous Brothers z roku 1964 Elvis włączył do koncertów tzw. comebacku i do filmu “ That’s The Way It Is”). Nagrał ją powtórnie w 1972 roku i znajduje się na albumie “ Elvis As Recorded At Madison Square Garden”.

Kiedy słuchamy “Sweet Caroline” z próby, zdajemy sobie sprawę, że Elvis jeszcze nie radzi sobie z utworem Neila Diamonda. Chwilami spóźnia się ze swoim wejściem w pierwsze wersy piosenki. Podobnie jak “Polk Salad Annie” tak i “Sweet Caroline” włączył do Comebacku. Wiedział dobrze że wraz z chórem uzyska ona wspaniały efekt w showroomie. Nie pomylił się, czego dowodem jest że została natychmiast włączona do dobrze sprzedającego się albumu “On Stage”, nagranego podczas zimowego sezonu (w lutym) 1970 roku.

“Kentucky Rain” tak jak i “Sweet Caroline” również pochodzi z tego drugiego sezonu i jak sam mówił publiczności, był to w tym czasie jego najnowszy singel. Na liście bilboardu zajął 16 miejsce. Utwór ten, to dzieło przyszłej gwiazdy country Eddie Rabbitta. Co ciekawe, Eddie zdołał “upchnąć” krótką nowelkę w trzyminutowy utwór. Elvis miał już nagraną jedną z piosenek Rabbitt’a “Inherit The Wind”, a w późniejszym czasie umieścił na listach przebojów następną piosenkę Eddie’go, “Patch It Up”. Jednak tak doskonałe utwory jak “Driving My Live Away” i “I Love A Rainy Night” Rabbitt przeznaczył dla siebie.

Elvis często śmiał się podczas sesji, a i czasami na scenie jak to miało miejsce w Las Vegas, kiedy to dosłownie dostał prawdziwego ataku śmiechu podczas wykonywania “Are You Lonesome Tonight”. Zauważamy że orkiestra na równi z chórkiem zachowuje się jakby była prowadzona przez autopilota. Po zakończeniu utworu słyszymy jak Elvis mówi: “Oto 14 dobrych lat poszło do ścieku”. Było coś wzruszającego i zarazem dziecięcego w tym jego niepohamowanym śmiechu i wykonanie to obiegło świat stając się klasykiem. Pokazało również tę stronę Elvisa, którą on sam bardzo rzadko publiczność ujawniał.

“My Babe”, Elvis prawdopodobnie pamiętał z połowy lat 50-tych. Duchowo opierała się na “This Train” – hicie chicagowskiego bluesmana Little Waltera. Wyszła w tym czasie kiedy Elvis wydawał piosenki w stylu R & B takie jak: “I Got A Woman”, “Babe Let’s Play House”, “Trying To Get To You” i “Money Honey”. To całkiem możliwe, że “My Babe” “chodziła” mu po głowie przez 15 lat zanim zdecydował się i przystosował ją do swojego show.

“In The Ghetto” to jedna z tych które błyskawicznie rozchodziły się w wielomilionowym nakładzie. Promowała jego album z 1969 roku “From Memphis To Vegas” – później nazwany “In Person At The International Hotel”. Utwór napisał Mac Davis i piosenka ta stała się jedną z dominujących w ostatniej dekadzie życia Elvisa. Jego współczucie w tym miejscu (Las Vegas) dla tych którym odebrano wszystkie prawa mogło wydawać się dziwne – bo jakże to milioner, supergwiazda śpiewa o wstydliwych i ukrywanych głęboko a wręcz nawet nie przyjmowanych do wiadomości – ciemnych stronach miasta. On jednak włączając ten utwór do repertuaru chciał wszystkim powiedzieć, że nie odszedł daleko od historii zawartej w tej piosence.

Mickey Newbury znany głównie jako autor takich piosenek jak “Funny Familiar Forgotten Feelings” i “She Even Woke Me Up To Say Goodbye” w 1971 roku połączył “Dixie”, “The Batle Hymn Of The Republic” i “All My Trials”. Powstałą kompilację zatytułował “An American Trilogy”. Elvis usłyszał ją i zaaranżował na swój sposób. “Trylogia” Newbury’ego była melancholijnym utworem, prawie elegią opłakującą zgubę niewinnego narodu, a w rękach Elvisa stała się triumfem patrioty. Tak, śmiało można powiedzieć że czego się Elvis dotknął to stawało się majstersztykiem. Człowiek który wyszedł z dwu-izbowego baraku, śpiewający tylko w USA stał się najbardziej znanym wykonawcą na świecie.

Kiedy Elvis wrócił do występów na żywo wiele jego hitów z lat 50-tych było podstawą koncertów, ale prawie zupełnie zignorował hity z lat 60-tych. Wyjątkowy więc zdawał się być show z dnia 13 sierpnia 1970, kiedy to połączył swój przebój z 1961 roku “Little Sister” z przebojem The Beatles z 1969 roku “Get Back” (tego “mixu” nigdy nie umieszczono na żadnym albumie “Live” – jest to w ogóle jedyne nagranie .

“Yesterday” – następna piosenka The Beatles, którą włączył do albumu z 1970 toku “On Stage”. Prawie każdy znany artysta od Sinatry do Chet’a Atkins’a nagrał ten utwór i pomógł mu stać się jednym z utworów zakwalifikowanych do klasyki wszechczasów.


http://i17.photobucket.com/albums/b82/Charmed31/Elvis%20Presley/tcb_elvis_gif.gif

Offline

 

#3 2009-01-10 12:18:12

Max
panna
Zarejestrowany: 2008-12-16
Posty: 13592

Re: ELVIS ARON PRESLEY The Silver Box

Lost Singles

W tym czasie, kiedy został zrealizowany “Elvis Aron Presley” czyli w roku 1980. Kilka singli Elvisa zostało pominiętych na 45rpm i LP. Box ten zawiera 9 tytułów które z pewnością sprawiają trudności w zdobyciu ich jednocześnie.

Nagranie “I’m Leavin” pochodzi z sesji, która odbyła się w Nashville 20 maja 1971 roku i dotarło do 36 miejsca na liście Billboardu.

Dwa miesiące wcześniej 15 marca Elvis udał się do Nashville, aby nagrać cztery utwory, w skład których weszła “The First Time Ever I Saw Your Face”. To starożytny anglo-irlandzki poemat adaptowany przez brytyjskiego aktywistę społecznego, piosenkarza / dramaturga – Evan’a MacColl’a. Pierwszy raz w USA nagrała tę piosenkę w 1962 roku Kity White. Miała powodzenie i wzruszała do czasu kiedy to w filmie Clinta Eastwooda “Play Misty For Me” przedstawiła ją Roberta Flack. Wersje Elvisa nagrano przed wypuszczeniem singla Flack, ale nie została zrealizowana dopóki nagranie Roberty brylowało na listach. Otrzymała za nie nagrodę Grammy a sam utwór stał się także piosenką roku. Sukces ten mógł należeć do Elvisa. Utwór ten próbował nagrywać z różnymi grupami w marcu i w czerwcu, i właśnie te jego niezdecydowanie kosztowało go utratę hitu.

“Hi-Heel Sneakers” była jedną z pierwszych piosenek drugiej połowy lat 60-tych w czasie kiedy to Elvis zaczął wychodzić z okresu zastoju. Pochodziła z sesji zwanej “Guitar Man” i została włączona jako pierwsza z tej sesji na singlu wraz z “Guitar Man”. Singlowa wersja pochodzi z pięciominutowej Jam Session powstałej dzięki podszeptom sessionmena – Herolda Bradley’a (gitara elektryczna) i Chipa Young’a. Oryginalny hit z roku 1964 to blues wykonywany przez piosenkarza i pianistę Tommy Tuckera

Co ciekawe cała gaża jaką otrzymał Tommy za wykonanie tego utworu została zajęta (przez okres I roku) na poczet alimentów.

Trudno powiedzieć czy krótka historia zawarta w “Softly As I Leave You” dotknęła go osobiście czy też nie. Była to włoska piosenka “Piano” z roku1960, do której angielskie słowa napisał Hearold Shaper. Frank Sinatra wprowadził ją na listę TOP 30 w roku 1964, a Elvis przedstawił utwór w Las Vegas podczas swojego nocnego Show 12/13 grudnia 1975 roku . Sherill Nielsen śpiewał słowa a Elvis je recytował. Było to ze wszech miar efektowne wykonanie. Kilka miesięcy po odejściu Elvisa została zrealizowana na singlu wraz z koncertową wersją “Unchained Melody”.

“Unchained Melody” ostatni raz nagrano w Rapid City w południowej Dakocie 21 czerwca 1977 roku – pięć dni później Elvis przedstawił swój finałowy show. Fragmenty koncertu z Rapid City włączono do albumu “Elvis In Concert”. “Unchained Melody” jest jedną z tych piosenek, których tytuł nie ma nic wspólnego ze słowami. W 1955 roku była wielkim hitem Roya Hamiltona jednego z ulubieńców Elvisa. Piosenka ukazuje przede wszystkim znakomitą formę wokalną Elvisa w tym ostatnim okresie jego kariery. Przekazanie przez niego dramaturgii utworu dowodzi, że był także wielkim piosenkarzem balladowym, którym jak wiemy chciał być 23 lata wcześniej kiedy pojawił się w Sun.

“Fool” jako singel wydano wraz z wersją “live” – “Steamroller Blues”. Niemiecką wersję James’a Last’a adaptował kompozytor Carl Sigman znany z takich kompozycji przeznaczonych dla Perry’ego Como jak “Crazy She Calls Me”, “What Now my Love” i tematu dla filmu “Love story”. “Fool” został nagrany w Hollywood 28 marca 1972 roku na tzw. sesji “Burning Love” i dotarł na 17 miejsca na liście singli.

Możliwe jest że “Rags To Riches” była jedną z ulubionych piosenek Elvisa już w latach 50-tych. W 1953 roku Tony Bennet sprzedał 2 miliony jej nagrań, ale Elvis mógł ją pamiętać również z wykonania innego swojego ulubieńca. Jackie Wilson’a. Skomponowali ten utwór dwaj nowojorczycy Richard Adler i Jerry Ross. Podbili oni Broadway takimi wodewilami jak “The Pajama Game” i “Damm Yankees”. Elvis bezspornie lubił tę piosenkę charakteryzującą się ogromnym melodramatyzmem. Nagrał ją w Nashville 22 września 1970 roku. W lutym roku następnego wydano ją na singlu – zajęła 37 miejsce.

“It’s Only Love” była jednym z dwóch przebojów BJ Thomas’a, którą Elvis po prostu ożywił (druga to “I Just Can’t Help Believin’). Wypełniona po brzegi stylem ciągnącej się ballady została napisana przez Mark’a James’a – tego samego, który w późniejszym okresie kariery Elvisa zasłynął takimi hitami jak “Suspicious Minds”, “Moody Blue” i “Always On My Mind”.

Elvis “It’s Only Love” nagrał w Nashville 20 maja 1971 roku. Wydana we wrześniu dotarła do 51 miejsca na liście singli.

Podobnie jak z “An American Trilogy” postąpił z “American The Beautiful” – przekształcając ją w hymn patriotyczny. Śpiewał ją tak jakby słowa nie były dla niego ważne, ale jej duch. Została jednym z dwóch lub trzech nieoficjalnych hymnów narodowych. Oryginalny poemat został napisany w 1895 roku przez profesor angielskiej uczelni Wellesley College – Katherine Lee Bates. Jednak pierwszy który kojarzy się z tą piosenką , jest kompozytor “Materny” (1882 rok), skąd pochodzi melodia – Samuel Augustus Ward.

Elvis nagrał ją w Las Vegas w tym samym czasie co “Softly As I Leave You”.



Elvis At The Piano



Już od samego początku swojej kariery Elvis w studio przed rozpoczęciem sesji siadał przy pianinie, grał i śpiewał. Myślę że chciał tym samym wywołać odpowiednią atmosferę dla swojej pracy. Bywało też, że przerywał nagrania i także aby lepiej się skoncentrować, podchodził do pianina i poprzez wykonywane utwory wracał do swoich korzeni. Kilka takich momentów zostało zarejestrowanych i dzięki temu możemy je tu zaprezentować.

Pierwszą piosenką jaka została ujęta jest “It’s Still Here”, Ivory Joe Huntera. Trzeba przyznać, że Elvis był zafascynowany muzyką Ivory’ego jak i jego osobą. W latach 50-tych zaprosił go nawet do Graceland. Nagrał również kilka jego utworów łącznie z “I Need You So” , “My Wish Came True” i “I Will Be True” . Subtelnie refleksyjną “It’s Still Here” nagrał w Nashville 19 maja 1971 roku podczas sesji w czasie której powstały także “I’m Leavin’” i “It’s Only Love”. Utwór pojawił się na albumie “Elvis” w 1973 roku.

Tego samego wieczoru Elvis przypomniał sobie “I’ll Take You Home Again Kathleen”. Była to piosenka irlandzkiego tenora z początku naszego wieku Slim’a Whitman’a. Skomponował ją w 1876 opierając się na klimacie lekkich ballad – Thomas P.Westendorf. Elvis prywatnie nagrał ją pierwszy raz w Niemczech podczas swojej służby wojskowej (wersja ta pojawiła się w 1997 roku na boxie “Platinum”.) Wersja bardzo podobna do wykonania salonowego.

“Beyond The Reef” została nagrana z małą grupą podczas sesji “How Great Thou Art” w Nashville w 1966 roku. Nagranie zyskało dużo przez ścisłą, precyzyjną harmonię jaka powstała pomiędzy Elvisem, a grupą The Jordanaires. Pomimo że było to zachwycające wykonanie nikt nie pomyślał aby umieścić je na albumie. Odłożono je więc ad acta. Był to melancholijny utwór kanadyjskiego imigranta osiadłego na Hawajach – Jacka Pitman’a. Bing Crosby, “Beyond The Reef” przedstawił w 1950 roku, kiedy przebywał na kontynencie. Należy dodać, że stała się ona jedną z najpopularniejszych ballad hawajskich wszechczasów.

“I Will Be True” to następna piosenka Ivory Joe Huntera. Pierwszy raz Elvis śpiewał ją w Niemczech, a ostatecznie nagrał podczas sesji w Nashville 19 maja 1971 roku. Nie trudno zrozumieć dlaczego Elvis uwielbiał muzykę Huntera – po prostu była sentymentalna, mieszcząca się pomiędzy R & B, country, pop – właśnie taka jaką parał się Elvis.



DISC 4

The Concert Years



W czerwcu1975 roku, w Dallas poznajemy Elvisa w tym czym był najlepszy – w dawaniu radości swoim fanom.

Dallas i wschodni Teksas to po Memphis jedno z miejsc , gdzie Elvis czuł się jak w rodzinnym mieście .

W tym czasie był zrelaksowany, wesoły i we wspaniałej formie wokalnej. Jak to zawsze bywało śpiewał trochę swoich starych hitów, takich jak : “Hound Dog”, “Can’t Help Falling In Love”, “Teddy Bear”, “Don’t Be Cruel” , “Love Me Tender” i “All Shook Up” .

Kiedy zabrał się za “Mystery Train” połączył ją z inną z ery Sun “Tiger Man”. To samo zrobił z “I Got Woman” (śpiewał ją już w 1955 roku) i połączył z “Amen” Jester’a Hairston’a, znanego z przeboju napisanego dla Harry’ego Belafonte “Marry’s Boy Child”. Nikt oprócz Elvisa nie pomyślałby aby połączyć te dwa utwory, ale nabiera to sensu po głębszej analizie. “I Got A Woman” została adaptowana z muzyki spirytualnej.

Na CD słyszymy mocną i wzruszającą wersję “How Great Thou Art”. Elvis na koncertach przedstawiał utwór bardziej wyniośle niż nagrał go w studio w 1966 roku (prawie zbliżył go do hymnu).

W podobnym duchu przedstawił “Why Me Lord ?”. Utwór ten widnieje na albumie “Recorded Live On Stage In Memphis”.

Do koncertu (6 czerwca 1975 r.) którego część mamy na CD włączył 4 hity z lat 70-tych. Pierwszy to “The Wonder Of You” – stary hit Roy’a Petersona z roku 1969. W UK zajął pozycję Nr. 1

“Burning Love” – hit z 1972 roku, to wspaniały powrót do rockabilly. Utwór osiągnął drugą pozycję na liście singli .

“An American Trilogy”, to element wielu jego koncertów .

“T-R-O-U-B-L-E" autorstwa Jerry’ego Chesnut’a posiadała wspaniałe brzmienie wokalne. Zajęła 11 miejsce na liście country i 35 pop. Piosenka powróciła na listy w 1992 roku za sprawą Travis’a Tritt’a.

Być może największym zaskoczeniem w Dallas było włączenie dwóch hitów Olivii Newton-John “Let Me Be There” i “ If You Love Me”.

Zaśpiewał tu również hit Gladios/Diamonds z roku 1957 roku “Little Darlin” .

Koncert zamknął “Can’t Help Falling In Love” a po niej słyszymy błogosławieństwo Ala Dvorina, “Elvis has left the building”.

W tym czasie krążyły wokół Elvisa plotki nawzajem się wykluczające. W 1975 roku był kilka razy hospitalizowany, jednak my mogliśmy usłyszeć w jak wspaniałej formie był w te czerwcowe noce. Elvis występując przed swoją widownią łączył muzykę, która miała wpływ na niego, kiedy jako dziecko słuchał jej uważnie, z muzyką okresu kiedy jako młody chłopak pojawił się w drzwiach Sun Records.

Tak wiele wydarzyło się w następnych latach, że tylko jedno może tłumaczyć cały sens tych wydarzeń, a mianowicie jego stała potrzeba tworzenia muzyki.

JEGO IMIĘ ELVIS ARON PRESLEY

http://www.kki.pl/elvisal/jpg/fart01.jpg

Jego imię Elvis Aron Presley

Urodził się w Tupelo, Mississippi.
Stał się supergwiazdą - idolem.

Jego imię Elvis Aron Presley

Miał 18 lat, kiedy wszedł do studia nagrań w Memphis aby nagrać płytę dla matki.
Zmienił na zawsze brzmienie muzyki popularnej.

Jego imię Elvis Aron Presley

Kiedy miał 20, lat RCA podpisała z nim kontrakt ($35,000).
Sprzedał 500 milionów nagrań na całym świecie ( obecnie ponad miliard).

Jego imię Elvis Aron Presley
Miał 21 lat, kiedy otrzymał 10 tysięcy dolarów za występ w swoim rodzinnym mieście i
przekazał je dla najbiedniejszych w Tupelo .
Zebrał 100 tysięcy dolarów z koncertu i przekazał na budowę pomnika
ku czci poległym marynarzom na USS Arizona w Pearl Harbor .

Jego imię Elvis Aron Presley
Miał 21 lat, kiedy pierwszy raz wystąpił w filmie.
Wystąpił w 33 filmach i stał się największą kasową atrakcją Hollywoodu.

Jego imię Elvis Aron Presley

Miał 21 lat, kiedy po raz pierwszy wystąpił w CBS-TV jako gość Dorsey Brothers .
Jego własny program w CBS-TV Special Aloha From Hawaii oglądało miliard widzów .

Jego imię Elvis Aron Presley
Miał 21 lat, kiedy po raz pierwszy pojawił się w Las Vegas
w hotelu Frontier i wystąpił z Freddy Martin’em.
Następnie stał się najlepiej opłacanym artystą w historii Las Vegas .

Jego imię Elvis Aron Presley
Miał 21 lat, objechał z koncertami całe Południe i wszędzie był
przyjmowany entuzjastycznie przez nastoletnią widownie .
Jego koncerty obejrzały miliony ludzi poprzez Południe ,
Waszyngton aż do Nowego Jorku – Madison Square Garden,
nigdy i nigdzie nie było wolnego miejsca.

Jego imię Elvis Aron Presley
Swoim surowym, magicznym talentem zafascynował miliony ludzi .
Jego skromność od początku stała się stylem jego scenicznej prezencji i ciepła .
Jest to historia niewiarygodnej charyzmy , wyjątkowej osobistej siły ,
powodującej coś w rodzaju grozy wśród jego fanów , a tych było miliony .

Jego imię Elvis Aron Presley
Człowiek, którego głosu słuchało więcej ludzi na świecie
niż jakiegokolwiek innego artysty ....
Człowiek, którego głos ktokolwiek usłyszy ,
natychmiast poznaje i mówi po prostu : 
Elvis


The RCA Records Label / BMG Entertainmet
Tłumaczenie : Marlena Bartczak


http://i17.photobucket.com/albums/b82/Charmed31/Elvis%20Presley/tcb_elvis_gif.gif

Offline

 

Stopka forum

Powered by PunBB
Host by: Hosting 1.2.13
© Copyright 2002–2005 Rickard Andersson



Założ : stronę za darmo