ELVIS CENTRUM

International Centre Of Elvis Presley

  • Nie jesteś zalogowany.
Z dnie 2 marca 2020 Hosting VGH.pl konczy dzialalnosc, dane stron zostana zabezpieczone, jesli chcesz przeniesc strone na swoj serwer lub ustawic przekierowanie napisz na pomoc@ehmediagroup.net

#1 2009-03-19 07:02:12

Max
panna
Zarejestrowany: 2008-12-16
Posty: 13592

THE AMERICAN WAY VOL. 3 (Southern Comfort 3-6969) (Released 2007)

http://home.online.no/~ov-egela/img/theamericanway3.jpg

1 If I'm A Fool - takes 1, 2 (rehearsal + false start + "Am I That Easy To Forget" one line + long false start)
2 If I'm A Fool - take 3 (complete take)
3 If I'm A Fool - takes 4, 5, 6 (long false start + false start + long false start)
4 If I'm A Fool - takes 7, 8 (2x false start)
5 Long Black Limousine - takes 1, 2 (rehearsal + false start + long false start)
6 Long Black Limousine - takes 3-5 (3x false start)
7 Long Black Limousine - takes 6-8 (complete take + 2x false start)
8 It Keeps Right On A-Hurtin' - take 1 (long false start with edited intro + "Only The Lonely" one line)
9 It Keeps Right On A-Hurtin' - take 2 (complete take + false start)
10 It Keeps Right On A-Hurtin' - take 3 (complete master take)
11 Any Day Now - take 1 (false start + long false start + rehearsal)
12 Any Day Now - take 2 (complete take + rehearsal)
13 Any Day Now - take 3 (6x false start + long false start)
14 Any Day Now - take 4 (7x false start + long false start + workpart)
15 Any Day Now - take 5 (2x false start + long false start)
16 Any Day Now - take 6 (unrepaired master take with edited intro)
17 And The Grass Won't Pay No Mind - takes 1, 2 (rehearsal + false start + long false start)
18 And The Grass Won't Pay No Mind - takes 3, 4 (2x long false start)
19 And The Grass Won't Pay No Mind - take 5 (false start + long false start)
20 And The Grass Won't Pay No Mind - take 6 (false start + complete master take)
Tracks 01-07 mono, tracks 08-20 stereo.


Sesje Elvisa w American Studios Chipsa Momana z początku 1969 roku były decydujące w jego karierze od 1950r. Trzydzieści dwie zarejestrowane  piosenki na zawsze, zmieniło muzyczne dziedzictwo  Elvisa, prezentując jeszcze raz jego twórczą siłę w muzyce popularnej. To było największe odrodzenie Elvisa. Twórczo ożywiony przez swój sukces w programie  (1968r) TV Comeback Special  Elvis był chętnym, by otworzyć się, aż do odkrycia na nowo swoich muzycznych korzeni, łącząc  brzmienie duszy Memphis z wszystkimi jego innymi wpływami. Grając z jednym z najtańszych zespołów w mieście, w jednej z najlichszych części miasta, Elvis zetknął się z kilkoma tak znaczącymi utworami, jakich nigdy nie zarejestrował. W tym miejscu swojej kariery Elvis był też skłonny, by szczerze słuchać sugestii zarówno członków zespołu i przyjaciół, jak producenta i kierownika  sesji Chipsa Momana. Podczas kiedy większość tego zdumiewającego materiału z 1969 roku została wydana oficjalnie przez BMG / FTD, albo na bootlegach, tutaj dostajemy kompletne sesje, w porządku chronologicznym bez żadnych braków. "American  Way Movin And Groovin Vol 3" obejmuje  wielokrotne podejścia  do pięciu piosenek, wśród których jest  trzy z najbardziej wzruszających, jakie zawierała ta bajeczna sesja, 'If I'm A Fool', 'Long Black Limousine' i 'Any Day Now.' Na okładce możemy przeczytać, że po zniszczonym studio grasowały w krokwiach szczury i jeden spadł na Elvisa.

Jest ciężko zrozumieć, że FTD / BMG usprawiedliwia finansami wydając podobne nagrania z wyciętym każdym falstartem tym samym niszcząc outtake - to samo zrobiła FTD, z wydaniem delux ''His Hand In Mine" Producenci Southern Comfort wiedzieli, co robią opakowując tę cudowna  muzykę w piękną okładkę i dołączając  16 stronicową broszurkę. Nawet sama CD  jest bardzo elegancko zaprojektowana. Broszura zawiera dużo ciekawych informacji związanych nagraniami. Miło jest zobaczyć wyniki głosowania przeprowadzone przez brytyjską NME, w którym Elvis wówczas został okrzyknięty No.1 World Male Singer i No. 1 World Musical Personalisty, wyprzedzając, Johna Lennona, Cliffa Richarda, Jimi Hendrixa etc. Tutaj jest dużo zdjęć zrobionych na zewnątrz jego domu Hillcrest, z filmu "Charro", jak również z samej sesji nagrań.

Przed próbą "If I'm Fool" ,  Elvis śmieje się i zatrzymuje zespół ",Zaczekajcie  minutę  wy c ** ksuckers. Oni uśmiercą mnie w kontrolce!" I ty wiesz, że przysłuchujesz się czemuś specjalnemu.
A zatem, kiedy trochę z tego materiału było wiele lat temu na oszałamiającej  CD 'Finding The Way Home', to teraz dostajemy wszystkie dodatkowe studyjne dyskusje, która poprzednio zostały  wycięte.   Dostajemy też pełne podejścia i momenty, kiedy grupa zostaje zatrzymana z powodu zmiany kasety przez Chipsa Momana. To wyjaśnia zanikanie sygnału na poprzednich wydaniach. Zgodnie z oczekiwaniem obecnie audio zostało ulepszone i szczyci się ostrością, klarownością i daje nagraniom nową iskierkę. 

If I'm A Fool" Take 3 została wydana oficjalnie na fantastycznej FTD Memphis Sessions (Elvisa  samokrytyczny  komentarz  przy  końcu, "Rotten" jest klasykiem), ale teraz możemy zrozumieć jak take pasuje ogólnie  do sesji.

Take 4 ma  więcej aranżacji pianina i miły posmak country Zarejestrowana we wczesnych godzinach porannych, daje możliwość w  tej  aranżacji   poczucia spokoju świtu i Elvisa odprężenie. Nawet na Take 7 Elvis zaśpiewa, "Oni mówią, że  jestem tylko twój . . przeklęty klown. Och człowieku.." śmieje się z zespołem. To nie była nigdy kluczowa piosenka z American Sessions, której orkiestralny overdubs końcowej Master niestety zabrał surową emocję wokalu Elvisa. Pierwszy raz zrealizowana na budżetowym albumie Camden, piosenka była na pewno wypracowana lepiej w formie undubbed niż na późniejszym albumie Elvisa Country.

"Long Black Limousine " była pierwszą piosenką zarejestrowaną  w American Studios ( 13 stycznia 1969) i  jestem zaskoczony, że  nie jest pierwszą ścieżką na tej  CD , ponieważ jest jedną z najlepszych nagrań tej sesji. Wtedy pierwszy raz,  Elvis spotkał się metodą zapisywania  Chipsa Momana - kładzenia wielokrotnie podstawowych  rytmicznych ścieżek na kasecie i  już później miał ułożony overdubs (wokale, rogi, i smyczki ) w swojej głowie.

Znając obecnie wcześniejsze urywki prób ze  Studio  tutaj możemy poznać jak Elvis i grupa pracują, chociaż wcześniejsze takes  były też fascynuje. Pierwsze takes są więcej prowadzone przez perkusję Gene Chrismana. Elvisa naprawdę interesuje materiał, bo kiedy wydaje się, że to będzie fajna take,  to przed Take 5, zatrzymuje się i mówi "Pozwólcie, że zacznę jeszcze raz"
Musiała  na tej sesji panować relaksowa atmosfera, bo  przy ścieżce 4, (po tym jak ktoś się roześmiał) Chips Moman traci orientację i mówi, "zacznij take, nie wiem jaką, cztery?".

"It Keeps Right On A-Hurtin '', chociaż dość lekka, to jest miło, usłyszeć ten najwcześniejszy  bardzo spokojny swing. Elvis strzela palcami i nawet wrzuca jeden wers " Roy'a Orbisonsna "Only The Lonely". Lamar Fike,  był tam roli  "popularyzatora muzyki ",  i słyszymy jego komentarz "Mamy jakieś stare kawałki ale słodkie, Chips!"

Take 3 ( undubbed Master) jest też wielkim uzupełnieniem, ponieważ jest to następna piosenka country, ale przesadny  overdubs  niestety topi szczerość występu Elvisa.

" Any Day Now " jest  lekką i absolutną faworytką. Wydana jako strona B dla "In The Ghetto"   była drugą ścieżką jaka kiedykolwiek została wydana z tej sesji.  Każda outtake i falstart jest rzeczą wspaniałą, ponieważ pokazuje jak pracował nad melodią. Przed fantastyczną

Take 1 podczas próby zespołu  Elvis żartuje, "I nie potrafię tańczyć". Na tej surowej i  krótkiej próbie jest prawdziwa próżnia w środku przerwy  (Chips później dodał  overdubs ) gdzie Elvis śpiewa, "Until you're gone forever, I'll be hold..hold.. holding on for dear life, umm, Holding you this way, begging you to stay." "To jest absolutnie wspaniałe.  Elvis śpiewa z pasją, nawet, po krótkiej przerwie. 

Do Take 3 gitarzysta Reggie Young dodał piękny rytm podczas wprowadzenia i chociaż większość tych podejść ma wielokrotne falstarty, możesz usłyszeć Elvisa śpiewającego  w tle  - fascynujące przeżycie. Chips wie, że zespół jest już prawie ugotowany i mówi, "Bas wchodzisz! Hammond (organy)  uzupełnia - to było dobre. Trzymajcie powagę ponieważ prawie złapaliśmy tę przeklętą melodię!" Na następnym podejściu  Elvis spóźnia się z wejściem i  mówi "Psiakrew co ja zrobiłem.

Przy końcu Take 4 Elvis chrzani swoją partię wokalną i słyszymy jak mówi, "Psiakrew", jednakże  zarówno on jak  i zespół ciągną dalej czując że jest to dobre, a Chips stwierdza i, "Mamy to na pewno." Jest to wspaniała wersja, pokazuje Elvisa na twórczej fali i powinna być oficjalnie wydana.

Na Take 5 tempo nieznacznie jest przyspieszone i jest podobne do Master, chociaż dla mnie piosenka właściwie wydaje się bardziej  pełna wyrazu w poprzednim tempie.   
W 1969 ta cudowna ścieżka  naprawdę nie potrzebowała   overdubbingu  na końcowej Master, który jeszcze raz rozcieńczał jej uduchowienie, chociaż overdubbingi wydanych singli i LP były nowatorskie.

"W  Master Take 6. Elvis nadal coś psuje i po słowach "goddamn that son of a bitch" ciągnie do samego końca. Podczas kiedy FTD stwierdza że nie ma niezrealizowanego materiału to przesłuchując te wszystkie outtakes możemy się spodziewać, że jest więcej tych wspaniałości, aby mogły być zostać wydane.

" And The Grass Won't Pay No Mind" która kończy CD, a  zaczyna pracą  Chipsa Moman pracującym nad  bardzo miłym brzmieniem stereo pekusji,  Elvis robi próbę słów i uprzejmie oferuje pianiście Wood Bobby jakieś słuchawki.  Take 1 jest w powolniejszym i pełnym wyrazu tempie. Piosenka zdecydowanie ma się lepiej  bez overdubbed "La, la, la" partii wokalistów  i naprawdę  jest jedna z niewielu  piosenek oficjalnie wypuszczone jako  undubbed Master.

Zarejestrowana wczesnym rankiem Take 2 jest  miła, ale załamuje się  przez wokal Elvisa. Chipy dodaje, " bardzo pięknie, bardzo pięknie", a  Elvis uczciwie dodaje, "Nie zwracałem uwagi!"
Kiedy Take 3 jest przerwana w środku piosenki i Elvis żartuje, grupą to myślę, że  chyba wszyscy byli zmęczeni i powinni iść do domu.

W Take 5 aranżacja  pianina i tempo zmieniło się i przy końcu rozpadła się na kawałki

Take 6 to zachwycająca undubbed Master i ta wersja jest dłuższa niż wersja FTD i piękna do ostatniej nutki  "Ok, playback" stwierdza Chips i praca następnej ciężkiej nocy  została zakończona.

Muszę przyznać się, że  uwielbiam wszystko te sesje i tylko życzę sobie, aby FTD  wypuściła je oficjalnie.
Jeśli miałbym uwagę co do  serii " American Way" to taką, że   wolę nagrania w stereo, ale tutaj  z trzydziestoma dwoma ścieżkami wziętymi z taśm studyjnych to nie jest problem.  I cholera, undubbed  "I'm A Fool"   w mono nadal brzmi lepiej niż stereo Master!

Opinia: Dla fanów, którzy przeoczyli oryginalne klasyczne bootlegi takie, jak "Finding The Way Home " i "American Crown Jewels" ta nowa  seria "The American Way " powinna być  podstawowym zakupem, aby móc odkryć  Elvisa podczas tych bajecznych sesji z 1969. Dla tych z nas, którzy lubią kompletne sesje nagrań,  demonstrujące jego  twórczą studyjną pracę, wtedy ta seria jest błogosławieństwem.
Przekład marlena Bartczak


http://i17.photobucket.com/albums/b82/Charmed31/Elvis%20Presley/tcb_elvis_gif.gif

Offline

 

Stopka forum

Powered by PunBB
Host by: Hosting 1.2.13
© Copyright 2002–2005 Rickard Andersson



Założ : stronę za darmo